21 april 2020

Alegria Ferri Perez

Met mijn Spaanse achtergrond, ben ik soms geen katje om zonder handschoenen aan te pakken (zeker niet als ik ergens voor ga (lees: als ik jullie mening mag vertegenwoordigen!))

Programma

  • De staat van auditoria (stoelen die lijken alsof ze elk moment kunnen doorzakken, banken waarvan de stoel op mysterieuze manier is verdwenen, de rugpijn na 4 lesblokken te volgen…)
  • Het belang van lesopnames blijven verdedigen (dit is geen excuus om niet meer te komen lesgeven, een lesopname is een ondersteuning voor studenten, maar de eigenlijke les moet en zal blijven bestaan)
  • De capaciteit van leerruimtes, eetruimtes en praktijkruimtes vergroten
    • Zoals we allemaal wel weten, is er vaak geen plaats om ’s middags rustig je broodje op te eten, tussen lessen door beetje te leren in de bib of met minder dan 30 man een praktijkles te volgen (die dan nog eens niet opgenomen wordt)
  • Het mentale welzijn van de student ondersteunen
    • Neen, niet enkel geneeskunde studenten hebben een zware last op hun schouders zoals vaak gezegd is, elke student verdient het om ondersteund te worden en zo de zware last wat te verlichten.

Motivatie en ervaring

Ik ben al 3 jaar lid van de SWOP (Studenten Werkgroep OPleiding geneeskunde), waarvan ik al 2 jaar lang BLV (blok- en lijnverantwoordelijke) ben. Kort samengevat houdt deze functie in dat ik insta samen met mijn mede BLV voor het evalueren van vakken en de puntjes van kritiek (gehaald uit enquêtes ingevuld door studenten) overbreng naar de proffen. Ik heb dus ervaring met het soms onprettige commentaar over een cursus of manier van lesgeven over te brengen en hierdoor dit ook aan te pakken. Nu zou dit een mooie stap zijn om dit groter te gaan zien en dit op facultair niveau te doen.